Strona główna  //  Wystawy  //  Archiwum wystaw  //  Malarstwo Vlastimila Hofmana

Od 13 sierpnia do 5 listopada 2014 r. w Muzeum Tkactwa w Kamiennej Górze można było oglądać wystawę obrazów olejnych autorstwa Vlastimila Hofmana. Urodził się on 27 kwietnia 1881 r. w Pradze w polsko-czeskiej rodzinie. Od 1889 Hofmanowie zamieszkali w Krakowie. Vlastimil kształcił się w indywidualnym trybie nauczania. Bez matury w 1896 roku został przyjęty do Szkoły Sztuk Pięknych. Był tam uczniem m.in. rysownika Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego i Jana Stanisławskiego. Szkołę ukończył w 1899 ze srebrnym medalem. Zmarł w 1970 roku.


Hofman kontynuował naukę w Paryżu w 1899 roku w École des Beaux-Arts, w pracowni Jean- Léon Gérrome’a (1824-1904). W 1901 roku wrócił do Krakowa, a w 1902 kształcił się w pracowni Leona Wyczółkowskiego. W 1902 zadebiutował na wystawie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Jednak debiut nie został zauważony przez krytykę. W 1904 uczestniczył w wystawie w Glasspalast w Monachium. Muzeum Sztuki Bawarii zakupiło jego dwa obrazy. Od 1904 do 1914 artysta regularnie brał udział w wystawach w kraju i za granicą. Od 1904 należał do Związku Artystów Czeskich „Manes”. W 1905 roku należał do Grupy Czterech (Mieczysław Jakimowicz, Leopold Gottlieb, Witold Wojtkiewicz, Wlastimil Hofman). Na wystawie polsko-czeskiej w Hodoninie w 1909 roku Hofman określił się polskim artystą. W 1907 po raz pierwszy wystawił swe dzieła w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1910 na krótko został nauczycielem rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Do 1914 roku Hofman dużo malował i wystawiał we wszystkich ważnych ośrodkach w kraju i za granicą. W 1907 został członkiem grupy „Secesja” w Wiedniu. W Niemczech i Austrii sprzedawał z powodzeniem cykl obrazów Madonny. W 1914 w Pradze poznał czeskiego poetę J. Karáska, który starał się realizować ideę zjednoczenia kulturowego Słowian. Dzięki tej inspiracji Hofman przyczynił się do zgromadzenia jednej z najlepszych kolekcji sztuki polskiej XIX/XX za granicą. Po zakończeniu wojny artysta wrócił do Krakowa. W 1918 miał wystawę indywidualną we Lwowie. Wkrótce jego partnerkę podejrzewano o szpiegostwo. Wyjechali do Paryża, gdzie zawarli małżeństwo i poznali rodzinę A. Bourdelle’a, Mickiewiczów, T. Makowskiego, który umożliwił artyście wiele wystaw w Paryżu. W 1920 roku Hofmanowie opuścili Francję. Po powrocie do Krakowa zbudował willę wg projektu Franciszka Mączyńskiego, którego portret namalował. 

W 1921 roku namalował Spowiedź  i Legendę, które przyniosły mu uznanie.  Te obrazy wystawił w 1921 roku w Salonie Narodowym Francji. Artysta był lubiany i doceniany w środowisku artystycznym Krakowa. W 1927 został nawet prezesem krakowskiego oddziału Związku Artystów Plastyków, ale wkrótce z tej funkcji zrezygnował. W latach 20 i 30 XX wieku podróżował do Italii, Francji i Czech. W 1937 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. We wrześniu 1939 roku Hofmanowie wyjechali z Krakowa do Jerozolimy. W tym czasie Hofman wystawiał obrazy w czytelni polskiej w Jerozolimie 1942 i w Instytucie Brytyjskim w Nazarecie 1943. Artysta był zaangażowany w Organizacyjnym Komitecie  Pomocy Warszawie. W 1946 powrócił do Krakowa. Wystawiał obrazy na wystawach zbiorowych w Towarzystwie Sztuk Pięknych. Klimat Krakowa uległ zmianom politycznym, więc Hofman wyjechał do Szklarskiej Poręby Średniej pod wpływem Jana Sztaudyngera i tam tworzył do końca życia.

W 1961 roku został odznaczony Gwiazdą i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz otrzymał na własność willę Wlastimilówkę. W 1967 roku miał dużą wystawę indywidualną w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W 1968 roku zmarła żona artysty, Adela. Wlastimil Hofman zmarł 8 marca 1970 roku w Szklarskiej Porębie.

W swej twórczości inspirował się głównie dziełami Jacka Malczewskiego powstałymi w okresie 1890-1930, głównie portretami i scenami rodzajowymi z udziałem niewielu osób. Tematyka obrazów Hofmana dominuje w obrębie scen rodzajowych, religijnych i portretów.

Za życia artysty Muzeum w Jeleniej Górze nie kupiło od artysty żadnego obrazu. Pierwszy został kupiony do zbiorów MO JG w 1977 roku, ale systematyczne zakupy obrazów Hofmana rozpoczęto dopiero w 1980 roku. W 1980 roku na wystawie twórczości Hofmana w JG przedstawiono 70 obrazów z różnych zbiorów. Od 1995 roku, po otwarciu oddziału muzeum JG w Szklarskiej Porębie, obrazy W. Hofmana są tam na stałej ekspozycji w miejscu, gdzie pracował przez 23 ostatnie lata życia. W 2002 roku dawna gospodyni domu Hofmanów oraz modelka artysty, Helena Wlazło, sprzedała do muzeum, w JG szkice, akwarele, pamiątki, fotografie i rysunki.  W roku 2003 Muzeum Karkonoskie posiadało 41 obrazów olejnych i 88 szkiców. Z tej liczby 16 obrazów Hofman namalował w Szklarskiej Porębie.

Barbara Skoczylas-Stadnik

  • P8143835
  • P8143836
  • P8143839
  • P8143837
  • P8143838

Simple Image Gallery Extended

Muzeum Tkactwa w Kamiennej Górze składa serdeczne podziękowania za wypożyczenie wystawy
Pani Gabrieli Zawile, Dyrektorowi Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze.

Do góry