Strona główna  //  Wystawy  //  Archiwum wystaw  //  XIII Konkurs Graficzny im. Józefa Gielniaka – wystawa pokonkursowa

Od 12 kwietnia do 30 czerwca 2016 r. w Muzeum Tkactwa w Kamiennej Górze można było oglądać wystawę pokonkursową XIII Konkursu Graficznego im. Józefa Gielniaka. Wystawa pokonkursowa organizowanego od 1977 r. Konkursu Graficznego im. Józefa Gielniaka miała na celu uhonorowanie pamięci wybitnego polskiego grafika związanego z ziemią jeleniogórską, który w ciągu niespełna 15 lat twórczej pracy osiągnął niebywałe mistrzostwo w technice linorytu. Organizatorem Konkursu jest Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, a jego początkowa formuła to przegląd ogólnopolski w formie biennale, później triennale. Od 1993 r. to wydarzenie ma charakter międzynarodowy.

Po dziewięcioletniej przerwie odbyła się  XII edycja konkursu. W 2015 roku odbyła się XIII edycja konkursu. Nadesłano 163 prace 90 autorów. Na wystawie dominuje technika linorytu, choć pojawił się drzeworyt, gipsoryt, relief na szkle oraz techniki łączone. Prace reprezentują bardzo wysoki poziom artystyczny. Współczesna grafika światowa charakteryzuje się różnorodnością formalną i tematyczną. Artyści rzadko stosują pełny kolor lub tylko akcent będący przeciwwagą dla monochromatycznych szarości i czerni-bieli.


JÓZEF GIELNIAK (1932-1972)

Urodził się we Francji  w rodzinie polskich emigrantów. Od dziecka wykazywał się talentem plastycznym, jako trzynastolatek uczęszczał na zajęcia w École des Beaux-Arts w Valenciennes, niestety musiał przerwać naukę z powodów finansowych. Zrezygnował także ze stypendium na studia w Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu na rzecz studiów konsularno-dyplomatycznych w Polsce z nauką języka ojczystego. Rok później zachorował na gruźlicę. Leczył się i zdał maturę w sanatorium. W 1950 r. rodzina Gielniaków powróciła na stałe do kraju, do Grudziądza. Choroba Józefa wykluczyła podjęcie studiów. 

Kontynuował leczenie w Bydgoszczy, a od 1953 r. w sanatorium "Bukowiec" w Kowarach koło Jeleniej Góry, gdzie założył rodzinę i pozostał aż do śmierci.

Mimo choroby, Gielniak – za zgodą  Ministerstwa Kultury – podjął indywidualną naukę. W 1956 r. zainteresował się nim prof. Stanisław Dawski, ówczesny rektor Szkoły Sztuk Pięknych we Wrocławiu, który otoczył go artystyczną opieką i zasugerował zajęcie się grafiką, a konkretnie: linorytem. Jeszcze w tym samym roku Gielniak stworzył dojrzałe prace i zadebiutował na wystawie. Potrzebował niespełna 2 lata, by w pełni skrystalizować własny styl i wstąpić do Związku Polskich Artystów Plastyków. Od tej pory wystawiał na wszystkich liczących się przeglądach grafiki współczesnej w kraju i zagranicą. 

Miał wystawy indywidualne we Wrocławiu (1961, 68), Jeleniej Górze (1962), Gdańsku (1970) oraz Wiedniu (1963). Od zdobycia I Nagrody na II Ogólnopolskiej Wystawie Grafiki Artystycznej i Rysunku w Warszawie (1959), rokrocznie otrzymywał nagrody i wyróżnienia na konkursach plastycznych. W 1964 r. otrzymał Nagrodę Państwową, w 1968 r. – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł w 1972 r. na zawał serca.

W ciągu niemal 15 lat pracy twórczej stworzył 53 grafiki i 16 exlibrisów. Większość z nich ułożona jest w cyklach: „Sanatoria" (1958-67), „Improwizacje" (1958-59), „Improwizacje dla Grażynki" (1965-71).

Niemal kompletną spuściznę Józefa Gielniaka posiada Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, gdzie zbiory uzupełniają matryce linorytów, narzędzia i przybory graficzne, księgozbiór i kalendarze, fotografie i pamiątki dokumentujące życie i twórczość. Nieliczne prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Warszawie, Krakowie, Zakładu im. Ossolińskich we Wrocławiu, Biblioteki Narodowej w Warszawie.

 

  • P4113021
  • P4113014
  • P4113024
  • P4113022
  • P4113026
  • P4113029
  • P4113027
  • P4113020
  • P4113015
  • P4113019
  • P4113018
  • P4113013
  • P4113030
  • P4113025
  • P4113017
  • P4113016
  • P4113028

Simple Image Gallery Extended



Do góry